Chloor in zwembaden

Zwemmen in een met chloor ontsmet zwembad maakt vooral onze kinderen ziek. Dat blijkt alvast uit een grootschalig onderzoek dat de voorbije jaren in Spanje werd uitgevoerd en waarvan de resultaten nu officieel werden bekend gemaakt.

Kinderen en zwemmen.

Reeds jarenlang een bijzonder geslaagde combinatie, want welk kind houdt niet van baantjes trekken in zijn vrije tijd? Maar nu blijkt dus dat uitgerekend kinderen de eerste slachtoffers zijn van zwemmen in een met chloor ontsmet zwembad. En laat nu juist dit al zo fel omstreden chloor het meest gebruikte schoonmaakmiddel zijn dat door onze zwembadverantwoordelijken wordt gebruikt voor de ontsmetting van onze zwembaden.

Chloor doodt bacteriën

Eerder werd reeds vastgesteld dat chloor niet alleen de aanwezige bacteriën in het zwembadwater doodt. Een teveel aan chloor kan ernstige irritaties aan onze slijmvliezen, hoofdzakelijk onze ogen, veroorzaken. Recentelijk werd de minimum hoeveelheid chloor vastgelegd op 0,5 milliliter per liter zwembadwater. Tot voor enkele jaren was de ondergrens afhankelijk van de zuurtegraad (ph). De bovengrens bedraagt 1,5 mgr per liter water. Chloor kan als gas én als vloeistof aan het zwemwater worden toegevoegd. De combinatie van chloor met de aanwezige afvalstoffen in het zwemwater veroorzaakt de zo indringende chloorgeur.

Astma, longziekten en kanker

Welke (schadelijke) invloed heeft chloor bij de ontsmetting van onze zwembaden? Dit onderzoek is nu al meer dan twintig jaar aan de gang en verschillende onderzoeksteams kwamen allen tot hetzelfde besluit. Belangrijkste vaststelling van al deze onderzoeken is ongetwijfeld dat chloor bij jonge zwemmertjes vooral astma, ernstige longziekten en zelfs kanker kan veroorzaken. Zwembadwater waar chloor werd aan toegevoegd om het te ontsmetten, verhoogt inderdaad de kans op kanker aanzienlijk.

Schadelijke combinatie van chloor met organische afvalstoffen

In het kader van het jongste, grootschalige onderzoek dat nu in Spanje werd uitgevoerd, liet men gezonde volwassenen niet-rokers baantjes trekken in een met chloor ontsmet zwembad. De combinatie van dit chloor met organische afvalstoffen als zweet, huidschilfertjes en urine van de zwemmers, resulteerde uiteindelijk in maar liefst ruim honderd bijproducten. Een belangrijk aantal van deze nevenproducten bleken inderdaad hoog kankerverwekkend. Deze verschillende afstoffen worden immers via de huid opnieuw door ons lichaam opgenomen.

DNA-kenmerken met verhoogd kankerrisico

In stalen bloed, zweet en urine van de deelnemers aan dit onderzoek, vonden de onderzoekers een aantal DNA-kenmerken die inderdaad op een sterk verhoogd kankerrisico wezen. Na amper één half uurtje zwemmen vonden de ze maar liefst zeven keer meer kankerverwekkende parameters dan bij de niet-zwemmers die aan hun onderzoek deelnamen. Een ander belangrijk besluit bij dit onderzoek is volgens de deskundigen ongetwijfeld dat onze zwembadverantwoordelijken voortaan veel voorzichtiger moeten omspringen met het gebruik van chloor bij de ontsmetting van onze zwembaden. Probleem is ongetwijfeld dat uitgerekend dit voor onze gezondheid schadelijke chloor op grote schaal wordt gebruikt bij het ontsmetten van onze zwembaden. Jaarlijks worden in Nederlandse zwembaden ruim 1800 ton ban deze stof gebruikt. “En dat is niet nodig”, zo besluiten de onderzoekers hun betoog. “Er bestaan beslist heel wat goede alternatieven om onze zwembaden te reinigen en te ontsmetten. Het is dan ook hoog tijd dat onze zwembaduitbaters hun verantwoordelijkheid terzake niet ontlopen en van deze chloor vervangende producten eindelijk meer gebruik maken”, zo besluiten de Spaanse onderzoekers hun uitgebreid onderzoek.

Conclusie

Hier is dus een belangrijke taak voor onze overheid weggelegd. Het wordt inderdaad de hoogste tijd dat het gebruik van chloor voor de ontsmetting van onze zwembaden eindelijk aan banden wordt gelegd en het gebruik van alternatieve (en meer gezonde) ontsmettingsproducten wordt aangemoedigd.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...